Wanneer ik binnenstap bij La Madonna, zie ik hem meteen staan. Achter de oven, geconcentreerd, in zijn element. Onze Z-route cursist Abdullah. Met vaste hand schuift hij een pizza de oven in en gaat in een soepele beweging verder met de volgende. Het is duidelijk: dit is werk dat hij kent. Werk waar hij goed in is. Zijn werkgever Gio weet waarom ik hier ben en bevestigt mijn gevoel:
“Hij is gewoon een topper.”
Abdullah kwam hier niet binnen via een trajectbegeleider of andere vorm van hulp. Hij solliciteerde zelf. In Syrië werkte hij als tegelzetter, maar zowel daar als tijdens zijn verblijf in het AZC deed hij ook ervaring op als pizzabakker. Dat de basis goed zat, zag Gio eigenlijk meteen. Wat volgde was simpel: voordoen, uitleggen en laten doen.
Taal is niet altijd de drempel
Voor veel werkgevers is taal vaak een reden om te twijfelen. Volgens Gio is dat in de praktijk vaak minder groot dan gedacht. “Tuurlijk heb je taken waar taal belangrijker is, maar als je nadenkt over een passende werkplek en begeleiding, komt het goed.” Abdullah werkt bij La Madonna achter de oven. Hij krijgt de bestellingen door en voert ze uit. In de keuken draait het om ritme, duidelijkheid en inzet. En dat heeft hij. Gio is duidelijk: “Hij is altijd op tijd, werkt hard en is betrouwbaar. Hij is heel serieus.”
“Klantcontact heeft hij bewust minder, maar hij zegt gewoon ‘goedenavond’ met een lach. Meer heb ik niet nodig.”
Een kans die werkt
Abdullah werkt inmiddels al anderhalf jaar bij La Madonna. Hij is altijd op tijd. Werkt hard. Is betrouwbaar. “Hij is heel serieus,” zegt Gio. Voor hem betekent werk meer dan alleen inkomen. Hij is bezig, leert en bouwt aan zijn toekomst. “Ik heb hem de kans gegeven en daar gaat het om.”
Abdullah zit daarnaast sinds september 2024 op school bij EdINOVA. Vanwege zijn achtergrond zit hij in de Z-route, waarin de nadruk vooral ligt op vergroten van zelfredzaamheid. Abdullah is een voorbeeld van ware zelfredzaamheid. Hij werkt. Vanaf het begin en heeft alles zelf geregeld. Tijdens zijn verblijf in het AZC vond hij al zelfstandig werk in Eindhoven en sinds zijn verhuizing en inburgering heeft hij dit nogmaals gedaan. Zijn 800 participatie-uren heeft hij inmiddels ruimschoots behaald. Niet via losse activiteiten, maar door structureel mee te draaien op de werkvloer. En als je hem zo bezig ziet, wordt iets duidelijk: betaald werk is misschien wel de meest directe vorm van zelfredzaamheid die je iemand kunt bieden.
Meer dan participatie-uren
Abdullah blijft zich ontwikkelen. Hij leert op de werkvloer, bouwt ervaring op en werkt aan zijn toekomst in Nederland. Zijn droom? Een eigen pizzeria. En als je hem zo ziet werken, lijkt dat helemaal niet ver weg.
Wanneer ik mijn jas pak, vraagt Gio nog: “Blijf je eten?” Ik moet lachen en vertel hem dat mijn vriendin thuis heeft gekookt. Hij zegt: “Blijf een andere keer. Dan eet je gratis. Dan proef je dat zijn pizza’s de beste zijn.” Ik stem toe en loop richting de uitgang. Maar daar staat Abdullah. Hij kijkt me aan en vraagt: “Geen pizza?” Alsof hij het niet helemaal begrijpt. Ik twijfel even. En draai me om. “Oké, eentje dan.” Even later neem ik een hap. En hij heeft gelijk. Dit is één van de betere pizza’s die ik in lange tijd heb gegeten en misschien smaakt hij nog wel beter als je het verhaal erachter kent.
